เช้านี้ต้องห่อตัวด้วย
เสื้อกันหนาวตัวโต๊ โต
ผ้าพันคอสีชมพู
..........................
ฉันพยายามทำตัวเองให้อบอุ่นที่สุด
เพราะห้ามป่วย ห้ามไม่สบาย
แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะทำได้ดีแค่ไหน
เพราะช่วงนี้อากาศเปลี่ยน
จากหน้าฝนเป็นหน้าหนาว
ฝนไม่ตกแล้ว
มีแต่ลมพัดแรงจากทางทิศเหนือ
พัดเอาความหนาวมาฝาก
.......................
.......................
เมื่อวานฉันค่อนข้างยุ่ง
เพราะนัดคนปลูกหญ้ามาสองราย
รายแรกเป็นคนสวนในสนามกอล์ฟนั่นแหละ
มากันทั้งทีม 3 คน
มาวัดพื้นที่ ดูสภาพดิน สภาพทราย
แล้วก็สาธยายวิธีการปรับหน้าดิน ..
เท่าที่ฟัง ฉันพอจะประเมินราคาได้ว่า
สงสัยรายนี้ ไม่ต่ำกว่า หนึ่งหมื่นบาทแหงๆ
อีกราย คือ ร้านลุงเริง
ร้านขายต้นไม้แถวบ้าน
เข้ามาวัด และเดินดูสภาพดิน บอกว่า ไมต้องใช้ทรายแล้ว พอแล้ว
แต่เพิ่มหน้าดิน ปุ๋ยลงไปหน่อย
ใช้ดินประมาณ 42 ถุง
ค่าปลูกก็ตารางเมตรละ 40 บาท
พอฟังราคาของรายนี้ ดิฉันก็มีคำตอบในใจทันที
ว่า เจ้าไหนจะได้เราเป็นลูกค้า
งิงิงิ
ก็เจ้าที่ราคาถูกที่สุดงัยจ๊ะ
จะจ่ายแพงไปทำมั้ย
(เรื่องของเรื่องคือ งบหมด นั่นเอง 555+)
เฮ้อ...สบายใจไปหนึ่งเรื่อง
หมดปัญหาเรื่องปลูกหญ้า
คริสจะได้ไม่ต้องเหนื่อย
ที่เหลือก็คือ ระเบียงไม้ของข้าพเจ้า
งานยาก..งานชิ้นโบว์แดง
ที่เราควรจะโชว์ฝีมือกันเอง
ดิฉันบอกกับคริสว่า
คนอื่นๆ ทำ ดิฉันไม่ไว้วางใจ
ยิ่งเป็นลูกน้องของคริสแต่ละคน
ถึงแม้จะเป็นช่างไม้ก็เถอะ
เพราะในความคิดของฉันมองว่า
งานพวกนี้เป็นงานศิลปะ
เป็นงานอาร์ต หากไม่ใส่หัวใจเข้าไป
งานก็จะออกมาไม่สวย
คนงานส่วนใหญ่ เค้าจะไม่ค่อยใส่ใจกับรายละเอียด
ความอ่อนโยนของผลงานไม่มี
ดิฉันเลย...ไม่มั่นใจนัก
แต่ตัวคริสเองก็มีข้อเสีย คือ
ติดนิสัยรีบทำ เร่งทำให้งานเสร็จเร็วๆ
ผลงานที่เกี่ยวกับ งานอาร์ต
คริสมักทำได้ไม่ดีนัก
และบ่อยครั้งที่ดิฉันต้องสั่งแก้งาน
แก้แล้วแก้อีก
(แต่ยังดีที่สั่งได้ 555+)
หากให้คนอื่นทำ ... ไปสั่งเค้าแก้บ่อยๆ
คงไม่ได้ กลัวมานั่งเสียใจที่หลัง
เลยบอกกับคริสว่า ..
งานระเบียงไม้ only you นะจ๊ะ
ที่ไอจะยอมให้ทำ
5555
แค่ให้คริสลดสปีดความเร็ว
ในการทำงาน
แต่ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องเร่ง
ทำแบบช้าๆ วันละแผ่นสองแผ่นเท่านั้น
..............
...............
เป็นงัยค่ะ
ตำแหน่ง"ผู้จัดการ"อย่างดิฉัน
มันเหนื่อยจริงๆนะเนี้ย
คอยยืนชี้ ยืนกำกับ
และยืนบ่น
ส่วนคริสรับตำแหน่งเป็น"คนงานและคนทำความสะอาด"ไป
5555555555+++
..............................................
สองสามวันก่อนสร้อยโทรมาหา
แต่เราไม่มีอารมณ์อยากจะคุยกับใคร
เลยไม่รับสาย
"นิสัยไม่ดีค่ะ ยอมรับ"
จนเมื่อวานสร้อมก็โทรมาอีก สองครั้ง
แต่เรากำลังติดคุยเรื่องปลูกหญ้า
กับทางร้านอยู่
เลยตัดสายทิ้ง
พอบ่ายแก่ๆ
เราโทรกลับไปหา
มันบอกว่า ... มันรู้แน่ว่าดิฉันกำลังไม่สบายใจแน่ๆ
มันคิดไปสารพัด บอกว่าห่วงดิฉันมาก
ดิฉันก็เล่าเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นแบบคร่าวๆ
ให้สร้อยฟัง บอกมันว่า ถ้าไม่รับสายจะมี 2 สาเหตุ
คือ 1. เครียด
2. ไม่ว่าง
แต่อย่ากังวลไป สบายดีเมื่อไหร่
ฉันจะกลับมาเอง
ดิฉันชอบมิตรภาพแบบนี้ระหว่างเราจัง
ไม่ต้องอธิบายมาก
ไม่ต้องพูดกันบ่อย
แค่ห่วงใยกัน เท่านั้นพอ
ปล. วันนี้จะไปโฮมเวิร์ค ซื้อแผ่นหินรองทางเดินในสวน
0 comments:
Post a Comment