Welcome 2011 !!!

1 กค. 53

นึกยังไงไม่รู้ เกิดกังวลว่าทำไมประจำเดือนยังไม่มา
เลยเอาชุดตรวจครรภ์มาลองเทสดู
ผลปรากฎว่า...

มันขึ้นสองขีด
กรี๊ด...........



ชุดตรวจครรภ์หมดอายุ

เชื่อถือไม่ได้


แต่เราก็ยังไม่สบายใจ
อีเมล์ไปบอกคริส

พอตกเย็นชวนคริสไปร้านยา
ซื้อชุดตรวจครรภ์มาใหม่สองอัน


คราวนี้ชัดเจนค่ะ

เราท้องหรือเนี้ย....
ไม่อยากเชื่อ



และแล้ว ความกังวลสารพัดก็ประดังเข้ามา
ก็เราเพิ่งไปฉีดยาบาดทะยักมา
แถมกินยาแก้หวัดอีก


จะเป็นอะไรมั้ย


....................................................
.....................................................
........................................................

2 กค. 53

เราสองคนตัดสินใจเพื่อความมั่นใจ
ไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาลพญาไท
และแล้ว ผลตรวจออกมาเป็น Positive
ชั้นท้องจริงๆด้วย



......................
......................





เราสองคนน้ำตาซึมนิดหน่อย
ไม่อยากจะเชื่อว่า มันจะเป็นความจริง




...........................
...........................

3-12 กค. 53

พอรู้ตัวว่าท้อง วันถัดมาก็เริ่มออกอาการแพ้ท้อง
ตอนแรกคริสไม่เชื่อ หาว่าเราคิดไปเอง

แต่อาการแพ้ท้องเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆๆๆๆๆ
ทั้งอาเจียนทั้งวัน
ท้องเสีย
มึนศรีษะ
ง่วงนอนตลอดเวลา

เราเริ่มทานอะไรไม่ได้เลย อาเจียนออกหมด
เกิดอาการเบื่ออาหารอย่างรุนแรง

แม้กระทั้งนมที่เคยดื่มอยู่ทุกวัน
ก็อ้วกออกมา

ทรมานที่สุดในชีวิตเลย

และยิ่งกว่านั้น คือ
เรากังวลสารพัด ห่วงลูกในท้อง
จะแข็งแรงสมบูรณ์หรือเปล่า
เพราะกว่าจะรู้ว่าท้อง
ก็ปาไปเกือบหนึ่งเดือน

................
..............

ได้แต่ภาวนาว่า ลูกจะปลอดภัย

13 กค. 53

วันนี้หมอนัดตรวจครรภ์ หากนับจากวันแรกของประจำเดือนที่มาครั้งสุดท้าย
อายุครรภ์ก็แปดวีคแล้ว (น่าตกใจมาก เพราะเดือนกว่า)
คุณหมอหาตัวลูกในครรภ์ กว่าจะหาเจอ ลูกตัวเล็กนิดเดียว แอบอยู่ในมุม
มุมหนึ่งของมดลูก ลูกยาวแค่ 7.33 Cm

จากเครื่องอัลตราซาวด์
อายุครรภ์แค่ หกวีค เอง
ตกลงเราควรเชื่ออันไหนดีนะ


คุณหมอให้ยาบำรุงครรภ์มา คือ โฟเลทกับวิตามินบีหก
พร้อมยาแก้แพ้ท้อง



.....................................................
.....................................................

14 กค. 53

วันนี้นอนเต็มที อาการเจ็บคอก็ดีขึ้น
กินได้มากขึ้น
คิดถึงแต่รูปของลูกจากเครื่องอัลตราซาวน์
อยากเห็นลูกอีกจัง