Welcome 2011 !!!

มาแล้ว มาแล้ว
มิตรรัก แฟนเพลงทั้งหลาย
.........
เปี๊ยกน้อยกลับมาแล้ว

คิก คิก
หายหัว ไปหลายวัน
หลายๆคน คงนึก(ด่า) อยู่ในใจล่ะสิ
ว่ามันหายไปไหน

จริงๆแล้วไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะ
ยังคงวนๆเวียนอยู่ในเน็ต
ในบล๊อคนี่แหละ
แต่

.....

เป็นบล๊อคอันอื่น
55555


เรื่องของเรื่อง คือ หลังจากที่ดิฉันสอบเสร็จ
ก็มีความตั้งใจอย่างแรงกล้าว่า จะรวบรวมเอกสารและข้อมูลต่างๆเก็บไว้
ในบล๊อคๆหนึ่ง ...


แต่การทำบล๊อค ก็ต้องใช้เวลา พอสมควร
ดิฉันยุ่งๆอยู่กับบล๊อคอันใหม่ สำหรับคนที่ต้องการสอบ
ภาษาเยอรมันแบบดิฉัน อยู่ประมาณ 2-3 สัปดาห์


และแล้วตอนนี้ก็เสร็จ เกือบๆ สมบูรณ์แล้วล่ะค่ะ

ม่ะ มา เข้าเยี่ยมชมบล๊อคใหม่ของดิฉันกัน

http://ichbinying.blogspot.com


เข้าไปเยี่ยมชมแล้ว ยังไง ช่วยติชมด้วยนะคะ
แท้งกิ้ว หลายๆๆๆๆ

และในระหว่างที่ยุ่งๆในการทำบล๊อค ก็มีข่าวดี
(หลังจาก กังวลใจมาร่วมๆ 2 เดือนเต็ม)


คือ เอกสารแต่งงานเดินทางมาถึงแล้ว



เย้ เย้

ต้องใช้คำว่า "เดินทาง" มา เพราะ รอเอกสารนานมาก....กกกก
เรื่องนี้จริงๆไม่ค่อยอยากจะเล่าเลย
เพราะ อารมณ์เสียสุดๆๆ


แต่ในความอารมณ์เสียนั้น(ทำเสียงสูง)

ก็ต้องอดทน และทำใจ
ปิดปากเงียบ
เพราะ บ่นอิตาคริสไป ก็ไม่มีประโยชน์
(จริงๆแล้ว ไม่บ่นเลย แต่ อาละวาดเต็มพิกัดไปเรียบร้อยโรงเรียนจีนแล้ว 555)


เรื่องของเรื่อง ก็คือว่า ดิฉันย้ำนัก ย้ำหนากับอิตาคริสว่า
ให้พ่อกับแม่ส่งเอกสารแต่งงานทั้งหมด แบบลงทะเบียน
เพราะกลัวเอกสารหาย


แน่นอนค่ะ เอกสารทั้งหมด เป็นออริจินัล
โดยเฉพาะใบสูจิบัตร ใบเดียวในโลก ของดิฉัน
ที่พ่อกับแม่ดิฉันเก็บไว้ให้ตั้งแต่เกิด


อิตาคริสก็ชะล่าใจ บอกว่า พ่อกับแม่เค้ารู้อยู่แล้ว


เออ....กรูก็เชื่อ


แล้วงัยล่ะ
พ่อกับแม่คริส ให้การว่า ....
พนักงานไปรษณีย์แถวบ้าน(ที่เยอรมัน) บอกว่า ส่งธรรมดาก็ได้
ช้ากว่าจดหมายลงทะเบียนแค่ไม่กี่วัน
จ่ายแพงกว่าไปทำไม


--"


เอาล่ะสิ
หลังจากที่ดิฉันได้รับคำตอบว่า พ่อส่งแบบธรรมดา

ระเบิดลูกแรกก็ลง.....ตูม!!!!!!
และก็มีระเบิดลูกอื่นๆตามมาเป็นระลอก


แน่นอนค่ะ
นังยักษ์ในตัวดิฉันก็ องค์ลง สิค่ะ
บอกแล้วก็ไม่เชื่อ ประมาท !!!!


นี่เลยค่ะ นิสัยผู้ชาย


จะโทษพ่อกับแม่ก็ไม่ได้
เพราะท่านสองคนไม่รู้และไม่เคยส่งจดหมายมาเมืองไทย
ส่วนอิตาคริส ก็ชะล่าใจ


ที่นี้ก็เครียดกันสิค่ะ
ก็ชื่อเสียงไปรษณีย์ไทยเรา โด่งดังแค่ไหน

ในเรื่อง "ของหาย"


ดิฉันร้อนใจ
บอกให้พ่อคริสขอเอกสารใหม่ให้
พ่อก็บอกให้ใจเย็นๆ ไม่หายหรอก
(เหมือนกันเลยทั้งพ่อทั้งลูก 5555)


ตรูเครียดจะแย่
--"


ปรากฎว่า พ่อกับแม่ของคริสก็ไปดำเนินการขอเอกสารแต่งงานใหม่ให้ดิฉัน
เวลาผ่านไป....หนึ่งเดือนเต็ม


เอกสารใหม่เสร็จ แต่พ่อยังไม่ทันได้ส่งมาให้
อิตาคริสโทรมา จดหมายส่งมาถึงแล้ว


เฮ้ย....มันมักเป็นแบบนี้ทุกที
สรุปดิฉันเลยมีเอกสารแต่งงาน 2 ฉบับ

555555


และเมื่อเอกสารพร้อม


วันที่ 2 กรกฎาคม 2552
เวลา 5.45 น.


เราสองคนก็ออกเดินทางจากแหลมฉบัง
เข้ากรุงเทพ
เพื่อไปสถานฑูต


ขอรับเอกสารที่เอามารับรองวันก่อน
แล้วเดินทางไปเขตบางรัก
เพื่อจดทะเบียนสมรสกัน

วันนั้น...มีคู่รักไปจดทะเบียนกันเยอะเลย
เรียกว่า นานาชาติมากๆ
เพราะมีทั้ง เยอรมัน(คู่เราเอง) อังกฤษ จีน และญี่ปุ่น

และแล้ว อิหญิงน้อย
ก็ได้จดทะเบียนสมรส
เปลี่ยนคำนำหน้า เป็น "นาง"
กับเค้าเสียที

แต่ตอนนี้ยังไม่มีเวลาไปเปลี่ยน งิงิงิ
เพราะถ้าเปลี่ยนคำนำหน้าชื่อและนามสกุล
ต้องเปลี่ยนเอกสารอีกเยอะ

เลยกะว่า
เอาไว้อารมณ์ดี ดี
อากาศดี ดี
จะไปเปลี่ยน

..............................................


เหนื่อยค่ะ
กว่าจะเดินทางมาถึงวันนี้
ร่วมๆ 6 เดือน ในการเตรียมเอกสารแต่งงาน

เรียกว่า แต่งงานไปเป็นปีกว่าจะได้จดทะเบียน
แต่ก็เอาเถอะ......อย่างน้อย
การจดทะเบียนของเราสองคนครั้งนี้
ก็ทำให้เราสองคนเรียนรู้กันและกันมากขึ้นไปอีกสเต็ปหนึ่ง
555555555

เรียนรู้ คำว่า อดทน กับการแก้ปัญหา
เรียนรู้ คำว่า อย่าหนีปัญหา

เพราะคำว่า ครอบครัว ไม่มีคำว่า
"ไม่มีปัญหา"


5555555555555555

ปล. ขอบคุณ พ่อกับแม่ของดิฉันที่เก็บสูจิบัตรไว้อย่างดี
ขอบคุณพ่อกับแม่คริส ที่จัดการเรื่องเอกสารแต่งงานทั้งหมดให้
ขอบคุณ คริสที่ไม่คิด เปลี่ยนใจ (หลังระเบิดลงอย่างแรง 555)
และ.........
ขอบคุณมิตรรักแฟนเพลงทั้งหลาย ที่คอยเป็นห่วงเป็นใย
ดิฉันสบายดี แค่มีเรื่องให้ต้องลุ้นนิดหน่อย งิงิงิ


.
...

.
.
.

.
.


.


..


.

.




ยังไม่จบค่ะ

คิก คิก



ลืมเล่าไปเรื่องหนึ่ง



วันที่เราไปจดทะเบียนกัน เราต้องไปเอกสารแต่งงานจากสถานฑูตก่อน
ตอนที่นั่งรอรับเอกสาร ก็มีอิตาฝรั่ง(อ้วน แก่) เดินมา
และที่เลวร้ายคือ คุณพี่แก "ไอ" ค่ะ
ไม่ใช่ไอทีเดียวนะคะ ไอมันตลอดเวลาเลย --"



แม่ง เป็นโรคไข้หวัด 2009 เปล่าว่ะ
(คิดในใจ)




คิดได้ดังนั้น ดิฉันก็รีบเอากระดาษทิชชูปิดปากตัวเอง
อีกมือหนึ่งก็ปิดปากอิตาคริส
(อิตาคริส งง ค่ะว่าอิเมียทำบ้ารัย --")




ผ่านไปสองวัน อิหญิงเริ่มมีอาการค่ะ


"เจ็บคอ"


และอ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัด



พ่อดิฉันก็กังวล (หลังจากที่ดิฉันเล่าเรื่องคนตายจากไข้หวัด 2009 ให้ฟัง)
เรียกดิฉันมาวัดความดันเช้า เย็น (พ่อเพิ่งซื้อเครื่องวัดความดันมาใหม่ๆ ยังเห่ออยู่)
พ่อบอกว่า ดิฉันความดันปกติ แต่หัวใจเต็นเร็วผิดปกติ(พ่อกลายเป็นหมอไปแล้ว)



ด้วยความกังวลจัด รีบรุดไปโรง'บาล



ไปถึงโรงพยาบาล พบว่า
คนป่วยเพียบ แถมไอกันลั่นโรงบาล


--"



ตรูคิดผิดป่าวเนี้ย
ไม่น่ามาโรงบาลเล้ย...ยย




รอนานโครตๆ
พอพยาบาลเรียกวัดอุณหภูมิ
ก้อพบว่า



"ไม่มีไข้ค่ะ"


กุไปโรง'บาลเพื่อ ???




พอหมอตรวจ ก็บอกว่าคออักเสบนิดหน่อย
หากไม่ดีขึ้น อีกหนึ่งอาทิตย์ค่อยมาใหม่นะคะ



เซ็ง...........อย่างแรง




นึกในใจ(อีกรอบ)
"แม่งถ้ากุ ป่วยเป็นหวัด 2009 จริง อีกหนึ่งอาทิตย์ กุตายไปแล้วแน่ๆๆๆ"




เดินกลับบ้านอย่าง คน'รมณ์เสีย




.....................................................




สรุป สองวันแล้วหลังจากไปโรง'บาลมา
คอเริ่มดีขึ้น แต่อาการมึนหัว ยังมีอยู่
แต่ไม่มีไข้



แบบนี้ ดิฉันป่วยป่ะ????