Jan 23, 2009

"มิตรภาพระหว่างเรา"
..........................




วันนี้ ไม่มีอะไรจะเล่า เพราะชีวิตกลับเข้าสู่โหมดปกติ
เดิมๆ เหมือนทุกๆวัน

คือ
.
.
.

หายใจ
คิดถึง
และ
รักเธอ

5555

(เน่า ได้ ใจ วุ้ย ...)





ทำให้ฉันคิดถึงเพื่อนเก่า

ตอนเด็กๆ มีเพื่อนเยอะ เพราะย้ายโรงเรียนบ่อย
แต่มาสนิทสนมกันจริงๆก็เพื่อนๆที่สงขลานี่แหละ

จบปอหกจากโรงเรียนวิเชียรชม
สอบเข้าโรงเรียนวรนารีเฉลิม
เพื่อเรียน มกหนึ่งถึงมอสามที่นั่น




ตอนสอบเข้า ก็มีปัญหาแล้ว เพราะคะแนนภาษาอังกฤษแย่มาก
ครูเลยให้ไปเรียนห้องแปด...รัยเนี้ย..
คือ ไม่ยอมให้เราเรียนวิชาเลือกภาษาอังกฤษงัย

แต่เราเดาว่า ห้องแปด คงมีคนเรียนน้อย แหง แหง
เลยผลักไสให้ไปอยู่ห้องนั่น

(พอโตขึ้น นึกสงสัย โรงเรียนบ้าเปล่า เราโง่อังกฤษ ก็ต้องให้เรียนภาษาอังกฤษเยอะๆสิ
แต่นี่รัย กลับบอกว่า โง่แล้ว ไม่ต้องเรียน ..เรื่องนี่เป็นเรื่องจริงค่ะคอนเฟริ์ม
พ่อเราน่ะ อายแทบมุดดิน อิลูกตัวแสบ สอบได้คะแนนติ๊ดเดียว
แถมอิลูกข้างบ้านข้างบ้านเค้าได้อยู่ห้องหนึ่งอีก...เศร้าค่ะ ชีวิต)



เค้าบังคับเราให้เลือกเรียน ฟ้อนรำ ดนตรีไทย รึดนตรีสากล


งานเข้าแล้วมั้ยล่ะตรู - -"


รำก็รำไม่เป็น แถมหน้าตาขี้ริ้วอีก ใครจะเอา
ดนตรีไทยรึ ..โถ โถ แค่นั่งพับเพียบยังไม่ถนัดเลย
เศร้ามากค่ะ ..ดิฉันตัดใจสุดสุด เลือกดนตรีสากล

เอือก เอ้ย

......


เรียนร้องเพลง ตีกลอง กีต้าร์ อิเล็กโทน เมโรเดี่ยน ฯลฯ
เรียนหม้ด..ดดดด

แต่ทำ..ไม่ได้ซักอย่าง

--"

อ้อ..ได้ตีฉาบค่ะ
5555555555

อาจาร์ยสมคิดบอกให้ตีฉาบในงานรัยไม่รุ เดี๋ยวให้ เกรดสี่
รีบเลย....

เรียนใกล้จบสามปี อาจารย์เพิ่งเห็นความสามารถของดิฉัน
ว่า...ไม่มีเลยแม้แต่นิดส์...เดียว

มานทำเป็นอย่างเดียว คือ "พูดมาก"

เลยอนุญาตให้เป็นพิธีกรคู่กับไอโอ๋
ทำตัวไร้สาระในคลาสเรียนไปวัน วัน

กร๊ากก...กกกก

ส่วนเพื่อนๆคนอื่นๆเค้ามีความสามารถกันทั้งนั้น




ห้องแปดเป็นห้องกิจกรรม
คนหน้าตาดี ก็เรียนฟ้องรำ
แถมรำกันสวยๆทั้งนั้น
(ฉันไม่ได้ชมแกนะ นังโรส โปรดอย่าเข้าใจผิด ฮ่า ฮ่า)

พวกหน้าตาไม่ดีแต่ออกแนวเรียบร้อย ก็เรียนดนตรีไทย
พูดถึงตรงนี้ คิดถึง ไอมืดจัง
เพื่อนสุดซ่าส์ของฉัน
ใครจะคิด ว่ามานจะนั่งพับเพียบเล่นจะเข้ตั้งแต่เล็ก

ส่วนอีกพวกขี้เหร่สุด โน้นค่ะ เรียนดนตรีสากล
เป่าเมโรเดี่ยนตอนเคารพธงชาติทุกเช้า

เหอ เหอ



สามปีที่วรนารีเฉลิม ผ่านไปเร็วมาก
.......................
ทั้งๆที่ตอนแรกโกรธโรงเรียนที่ให้อยู่ห้องนี้
(ห้องรัยไม่รุ ..มีทั้งนางรำ มีทั้งนักดนตรี แต่ดิฉัน...ม่ายช่าย)


แต่อยู่ๆ ไป
เออ ดีว่ะ
เพื่อนสวยๆทั้งนั้น
เล่นดนตรีก็เก่ง

ห้องเราไม่ค่อยเน้นเรียนเท่าไหร่
มีคนขยันอยู่ไม่กี่คน
(นับหัวแล้ว ไม่น่าเกิน 5)

ที่เหลือ..ไม่รู้วันๆมันทำรัยกัน

แต่แน่ๆ น้องหมูโครตเรียบร้อย น่ารัก พูดเพราะ รำสวย (หมั่นไส้ว่ะ อะไรจะดีไปหมด)
นังโรสเหรอ .. วิชาอื่นไม่รู้ จำไม่ได้ แต่รู้ว่ามานเก่งอังกฤษตั้งแต่เด็ก พูดมาก เถียงเก่ง 5555
มืดเพื่อนเก่า เพื่อนแก่ หิ้วกันมาตั้งแต่ปอหก.. ถึงไหนถึงกัน ต้องยกให้มืดคนนี้เลย
บัว สาวหวาน ประจำซอย เรียบร้อย เรียนเก่ง (ผิดปกติเด็กห้องแปดนะ)
อาร์ เพื่อนรัก...มานแรด แต่ฉันรักมานว่ะ

โอ๋ ฝาแฝด ดิฉันเอง เรียนจบแล้ว
ยังหิ้วมานมาอยู่กลุ่มเดียวกับเพื่อนที่มหาฯ งิงิ ว่าแล้วขอนินทาไอโอ๋หน่อย
ใครจะคิด เด็กจุฬา ก็เคยสอบตกเลขตอนมอสาม กร๊ากก...ก
(เลวมั้ย เอาเพื่อนมาแฉ ปล.อิโอ๋รู้เข้า สงสัยมานโกรธฉันแน่ๆเลยว่ะ)


ส่วนดิฉันเหรอ เรียนไม่ยุ่ง
มุ่งแต่เม้าส์..
พูดมาจนอาจารย์ประทานพรให้เสมอๆ

ตอนแรกๆ อาจารย์ให้ย้ายไปนั่งกับคนที่พูดน้อยที่สุด
คือ กระตุกอืด (นิรมล)
แต่ดันไปชวนเค้าคุยอีก (เราสนิทกัน งิงิ)

จนครูให้โต๊ะพิเศษ คือ นั่งเรียนที่โต๊ะอาจารย์ --"
ตอนนั้น ไม่รู้สึกอายอะไร
หน้าด้านมั่กๆ

เวลาครูสอนก็จะส่งยิ้มหวานๆให้เพื่อน

ครูทนไม่ไหว เลยขู่ว่าจะฟ้องพ่อ
เท่านั้นแหละค่ะ

จบกัน ชีวิตนักพากษ์ของดิฉัน
เพราะครูไม่เห็นแวว --"

พอจบมอสาม .. เราต่างแยกย้ายเลือกเรียนตามความถนัด
แต่ แต่ ดิฉันไม่ถนัดรัยเลย

งานเข้าอีกรอบ
แม่บังคับให้สอบเข้าโรงเรียนมหาวชิราวุธ (ข้างๆวรฯ)
แถมบอกว่า ต้องแผนวิทย์ฯ เท่านั้น

เหอ เหอ
แม่ไม่ต้องห่วงหรอก
ไม่เลือกแน่ ไอศิลป์ฝรั่งเศล รัยเนี๊ย..แค่ภาษาอังกฤษยังโดนไล่ไม่ให้เรียนเลย
ใครจะหาญกล้าเลือกเรียนภาษาฝรั่งเศล



บังเอิญสอบติดกับเค้าด้วยค่ะ
เพื่อนที่มาจากห้องแปดที่ย้ายมาเรียนมหาฯแค่สามคน คือ
ฉัน บัว และโบว์
บัวได้อยู่ห้องแปด เป็นห้องเด็กเรียนเก่ง..
(เฮ้ย ...ไม่ขายขี้หน้าแล้ว ห้องแปดเรา มีเพื่อนติดอันดับ)
ส่วนฉันกับโบว์ เรียนห้องท้ายๆ (แถว)

และยังพูดมากเหมือนเดิม

ตอนเรียนมอปลายข่าวว่า โรสสอบอะไรได้สักอย่าง ได้ไปเรียนอเมริกา
ตอนนั้น คิดในใจ เออว่ะ มันเก่งวุ้ย
แต่ไม่สงสัยเลยว่า ทำไมสอบได้
เพราะมันโดดเด่น (น่าจะที่สุดในห้อง) เรื่องภาษาอังกฤษ

(กรุณาเทียบมาตรฐานขีดความสามารถเฉพาะเด็กห้องแปดเท่านั้น)

......................................
......................................

ปล.ดีใจว่ะ ฉันได้มาเจอแกอีก นังโรส แม่กุหลาบ (ตัวน้อย) ของฉัน

ปล.ภาพประกอบคำบรรยาย ถ่ายเมื่อเช้านี้ หมอกลง

ปล (อีกที) กำลังนั่งรอคริสมารับไปโลตัส ว่างจัด เลยนั่งเม้าส์ชาวบ้าน สนุกดีว่ะ

1 comments:

Rose said...

Love you!! for remembering all the great time we had. Thanks for giving me some face time on your blog!!!! [like i need any :)]

I love those old memories!

Followers

Web stats powered by en.clubstat.com