Welcome 2011 !!!

สวัสดีพระอาทิตย์
...................
ฉันมาตามหา
หัวใจตัวเอง

* อัพเดตโหมดชีวิต *

วันจันทร์ที่ผ่านมา ยุ่งกับการรีดผ้ากองโต
เมื่อยมือมากๆ

แถมช่วงนี้มือบวมค่ะ
เพราะดันไปปิดประตูทับมือตัวเอง


ปิดอิท่าไหนเนี้ยะ ???


เจ็บมากๆ
มือชาไป 30 วิ


45 นาทีต่อมา
มือบวมเป่งเลย --"

คริสเอาน้ำแข็งมาประคบให้
แต่ไม่ไหวค่ะ

เย็น...นนนน

ยอมทนเจ็บต่อไป

แต่วันนี้ดีขึ้นแหละ
บวมน้อยลง
............................

แต่ยังเจ็บอยู่

ตอนมือชาแรกๆ นึกในใจ
ตรูจะพิการมั้ยเนี๊ย..

อิอิ

ยัยเว่อร์!!!

* โหมดสุขภาพ (จิต) *

ออกวิ่ง (เดิน) ตอนเย็น

รู้สึกดีจัง
อากาศดี๊ ดี

พอมีความสุขแบบนี้ แล้วรู้สึกกลัวค่ะ
................
กลัวความสุขจะอยู่กับเราไม่นาน

จริงๆแล้ว
มันเป็นธรรมดาของชีวิตใช่ไหม
สุขกับทุกข์มักสลับกัน

เพียงแต่ว่า
ไอตัวความสุขนี่ มันผ่านเข้ามา แล้วจากไปเร็ว
ส่วนความทุกข์ แม้จะเป็นเรื่องเล็ก แต่มักจะอยู่กับเรานาน
.........................


สงสัยป่วยเป็น
"โรคกลัวความทุกข์"
ขึ้นสมอง

"ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่ เพียงตัวและจิตใจ เป็นมิตรแท้ที่ดีต่อกัน"

..................ทะเลใจ................

แม้ชีวิตได้ผ่านเลยวัยแห่งความฝัน วันที่ผ่านมา ไร้จุดหมาย
ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่ เพียงตัว และจิตใจ เป็นมิตรแท้ที่ดี ต่อกัน

เหมือนชีวิตผันผ่าน คืนวันอันเปลี่ยวเหงา ตัวเป็นของเรา ใจของใคร
มีชีวิตเพื่อสู้ คืน วันอันโหดร้าย คืนที่ตัวกับใจ ไม่ตรงกัน

คืนนั้น คืนไหน ใจแพ้ตัว คืนและวันอัน น่า กลัว ตัวแพ้ใจ
ท่ามกลางแสงสี ศิวิไลซ์ อาจหลงทางไปไม่ยาก เย็น

คืนนั้น คืนไหน ใจเพ้อฝัน คืนและวันฝันไป ไกลลิบโลก
ดังนกน้อย ลิ่วล่องลอย แรงลมโบก พออับโชค ตกลงกลาง ทะเลใจ

ทุกชีวิตดิ้นรน ค้นหาแต่จุดหมาย
ใจในร่างกาย กลับไม่เจอ ทุกข์ที่เกิดซ้ำ
เพราะใจนำพร่ำเพ้อ หาหัวใจให้เจอ ก็เป็นสุข

แม้ชีวิตได้ผ่าน เลยวัยแห่งความฝัน วันที่ผ่านมา ไร้จุดหมาย
ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่ เพียง ตัวและจิตใจ เป็นมิตรแท้ที่ดี ต่อกัน
..............................

ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่ เพียง ตัวและจิตใจ เป็นมิตรแท้ที่ดี ตลอดกาล...

ฉันนั่งร้องเพลงนี้คนเดียว .. เช้านี้
นึกถึงคนแต่ง และตั้งคำถามกับตัวเอง
ฉันหาหัวใจของตัวเอง เจอแล้วรึยัง
.................
คงยัง เพราะยังกลัวอยู่

ภาพประกอบ คือ อาหารมื้อเย็นวานของเรา อร่อยมาก!!!


"หา หัวใจ ให้ เจอ ก็ เป็น สุข"