Welcome 2011 !!!

วันที่ 26 มีนาคม 2552
คุณนายโรสมาถึงประเทศไทย
อย่างเป็นทางการ...

ดิฉันในฐานะคนบ้านใกล้สนามบิน
ก็ขันอาสาไปรับคุณนาย
ตอนเที่ยงคืน


โชคดีที่พ่อไปรับด้วย
เราเลยออกจากบ้านประมาณ
ห้าทุ่ม ไปถึงสนามบิน ห้าทุ่ม 20 นาที


เข้าประตูสาม ตรงไปหน้าที่บอร์ด
ดูแล้วดูอีก ก็ไม่เจอไฟล์ของยัยโรส
เอาล่ะสิ ทำงัยดีว่ะ

--"

มีแต่ไฟล์อื่นที่มาจากนาริตะ
(แต่เดาว่า น่าจะเป็นไฟล์นี้แหละ)


มารู้ตอนหลังเค้าเปลี่ยนไฟล์ค่ะ

--"


ดิฉันรอแล้วรออีก
นังโรสก็ยังไม่โผล่มา
จนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู


โอ้ แม้เจ้า นังโรสโทรมา 5 มิสคอลแล้ว
วิ่งเลยค่ะที่นี้ มันอยู่ไหนว่ะ

..........................


คิดในใจถ้าหาไม่เจอ ไอโรสคงได้นอนเก้าอี้ตัวใดตัวหนึ่งในหนามบินแน่ๆๆ


งิงิงิ





และแล้วโรสก็ไม่ต้องนอนในหนามบิน
สี่สิบนาทีผ่านไป

พาโรสกลับบ้าน

.......................


อ้อลืมเล่า
เดิมที จะให้โรสนอนบ้านพี่เอกเพราะจะได้ไม่ต้องกังวล
กับไอโจอี้ ดิฉันก็จัดการ
ทำความสะอาด ปัดกวาดเช็ดถู ขัดห้องน้ำเป็นอย่างดี


แต่แล้ว...พอตอนเย็นก่อนโรสมา
มารดาดิฉันบอกว่า ห้องที่บ้านพี่เอกไม่มีแอร์
มีแต่พัดลม เป็นไปได้ว่า .. ไอโรสมันจะร้อนจนสุกแน่แท้


แม่เลยสละห้องนอนตัวเอง
ให้นังโรส (แม่ย้ายไปนอนกับพ่อ)


ดิฉันเลยต้องทำความสะอาดห้องแม่
เป็นการด่วนๆๆๆๆ


ขอบอกโครตเหนื่อยเลย

งิงิงิ (แอบบ่น)

.............................


คืนนั้นกว่าเราจะได้นอนก็ปาเข้าไปตีสาม
แถมนังโรสดันตื่นแต่เช้า หกโมง
เพราะแม่บอกให้ตื่นมาใส่บารต

(เขียนงัยง่ะ จำไม่ได้ แย่จัง
ภาษาไทยเพี้ยนหมดแล่ะ)

แต่พระแถวบ้านดิฉันกว่าจะมา ก็เก้าโมงเช้าเจ้าค่ะ


ดิฉันเลย .. กลายเป็นซาก
เพราะง่วงนอนสุดๆๆๆ

แม่ทำข้าวยำให้โรสกิน
ทานข้าวเสร็จ เราก็ไปแลกเงินที่ธนาคารแถวๆบ้าน
แล้วนั่งแท็กซี่ พาโรสไปศูนย์ประชุมสิริกิตต์
งานสัปดาห์หนังสือ กะว่าจะพาโรสไปทิ้งไว้ที่นั่น


55555555555



แต่ แต่



คนเยอะมาก
เลยเปลี่ยนใจ
พาโรสไปทิ้งไว้ที่สยามพารากอนดีกว่า


งิงิงิ


คนเยอะไม่แพ้กัน
แต่โรสมันฉลาด มันไปนั่งดูหนัง
เลยไม่ต้องรอนานมาก



แค่ๆ สี่ห้าชั่วโมง
ระหว่างดิฉันไปเรียน



คิก คิก

พอเรียนเสร็จก็รีบมารับโรสพาไปตึกฟอร์จูน
เพราะนัดเพื่อนๆไว้ที่นั่น



แต่....แต่
ดันพาหลงอีก


งิงิงิ



ลงผิดสถานี
--"

แต่เราก็ไปถึงคนแรก
ที่ร้านเรือนคุณหลุยต์


นั่งสักพัก
ปู เพื่อนโรสก็มา


ดิฉันเพิ่งเคยเจอปูครั้งแรก
เพราะไม่เคยเรียนห้องเดียวกัน
แถมจำหน้าไม่ได้อีก --"


แต่นั่นไม่ใช่อุปสรรค
สำหรับเรา

...................


เราเฮฮากันได้ทันที
ที่คุยกัน


ไม่นานขวัญ กะโอ๋ก็ตามมา
คืนนั้นเราไปต่อกันที่สวนลุมไนท์
กลับบ้านเที่ยงคืน


อิหญิง กลายเป็นซอมบี้ไปเรียบร้อยแล้ว
...................


อ้อ ลืมเล่าอีก


เดิมที โรสบอกว่าวันเสาร์ไม่ได้นัดกับใครไว้
ดิฉันก็กลัวโรสจะเบื่อ เลยนัดเพื่อนๆที่มหาฯ
ให้ช่วยขับรถพาโรสไปเที่ยวตลาดน้ำแถวๆสุพรรณฯ


แต่พอมาเจอปู และปูชวนไปเที่ยวคอนโดปู
ดิฉันเลยเกิดไอเดียใหม่
ไม่ไปกับไอเขม (เพื่อนที่มหาฯ)ดีกว่า
ไปนั่งๆนอนๆห้องปูดีกว่า งิงิงิ


เลยโทรยกเลิกไอเขม
และนัดเพื่อนๆวรนารีเฉลิม
ไปเจอกันที่ห้องปู

วันเสาร์ที่ 28 มีนาคม 2552

เราไปหาปูตั้งแต่สิบเอ็ดโมงเช้า

งิงิงิ


ปูบอกว่ามากี่โมงก้อได้
...................


เราก็ไม่รู้จะไปไหน
เลยนั่งแท็กซี่ไปหาปู


พวกเราซื้อส้มตำ ไก่ย่างไปกิน
นั่งโม้กันสามคน ดิฉัน โรสและปู
ไม่นานน้องปู ก็มาเม้าท์ด้วย


ช่วงบ่ายๆ ก็เริ่มปฏิบัติการโทรตามคนโน้นคนนี้
และโชคดีมากที่นังอุ๊มันโทรกลับมา
และรับปากทันทีว่าจะออกมาเจอกัน

หกโมงเย็นเราไปนั่งเม้าท์กันที่ ร้านลงโชย แถวๆ คอนโดปู นั่นแหละ
สมาชิกที่มา ประกอบไปด้วย
ดิฉัน นังโรส ปู น้องสาวของปู อิอุ๊ อาจารย์แก๊ฟ ดอกเตอร์อ้อและคุณว่าที่
กว่านังโอ๋จะเสด็จมา ก็เกือบๆสองทุ่ม


อิอุ๊มันเม้าท์เรื่องคนโน้นคนนี้ให้ฟังอย่างสนุกสนาน
แล้วพวกเราก็บ่นถึงเจน เจนจิรา
โชคดีที่อ้อรู้จักและมีเบอร์เจน

พวกเราโทรไปหาเจนทันที
และเจนก็รีบออกมาเจอกัน
โดนไม่บ่นสักคำ ทั้งๆที่ตอนนั้นจะสองทุ่มแล้ว

(เจนอยู่แถวๆเมืองทองธานี)

จากที่คิดว่ามานั่งทานข้าวชิลๆกัน
แต่กลายเป็นว่า เหมือนได้มางานเลี้ยงรุ่นโดยไม่ตั้งใจ

ได้เจอเพื่อนๆที่ไม่ได้เจอมาเกือบยี่สิบปี
ดีใจสุดๆๆๆ

แถมได้รู้จักกับปู แก๊ฟ และอ้อด้วย
ถือว่า การมาของโรสคราวนี้
ทำให้เพื่อนๆได้มาเจอกัน
ไม่เสียแรงที่อุตสาห์บินมาสิบห้าชั่วโมง

55555555555555

คืนนั้นเราอยู่กันห้าทุ่มกว่าๆ
ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
พร้อมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

เช้าวันที่ 29 มีนาคม 2552

ปูมารับโรสและดิฉันที่บ้าน
เพื่อไปส่งโรสขึ้นเครื่องบินไปหาดใหญ่กัน

...............................

จบมีทติ้งเล็กๆของพวกเรา
ไม่ได้เจอกันเกือบยี่สิบปี
.......................



พวกเราก็ยังยิ้มและหัวเราะเสียงดัง เหมือนเดิม

ปล. แท้งกิ้วมิสกุหลาบ ที่ทำให้เพื่อนๆได้มาเจอกัน